FIZJOTERAPIA

- PRĄDY TENS

Prądy TENS  to rodzaj przezskórnej elektrostymulacji nerwów, który wykorzystuje prądy impulsowe małej częstotliwości.
Zabieg prądami TENS jest metodą często stosowaną w fizjoterapii, ponieważ skutecznie zmniejszają one odczuwanie bólu.

 

Elektrostymulacja prądami TENS jest sprawdzoną klinicznie, nieinwazyjną i niefarmakologiczną terapią przeciwbólową. Znajduje szerokie zastosowanie w uśmierzaniu zarówno bólu przewlekłego jak i ostrego.

 

Wskazania do stosowania prądu TENS

Istnieje cała lista wskazań do stosowania jako elektrostymulacji prądami TENS. Wśród nich należy wymienić:

  • bóle odcinka szyjnego kręgosłupa,
  • bóle w kręczu szyi,
  • bóle odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa (dyskopatia),
  • bóle reumatyczne,
  • artretyzm,
  • zapaleniach i uszkodzeniach nerwów obwodowych,
  • bóle menstruacyjne,
  • bóle zębów,
  • lumbalgia,
  • bóle przy chorobie Raynauda,
  • bóle porodowe,
  • półpaśca,
  • bóle po złamaniach,
  • rwa kulszowa,
  • przepuklina międzykręgowa,
  • bóle przy porażeniach połowicznych,
  • bóle pooperacyjny,
  • bóle po amputacjach,
  • bóle fantomowe,
  • bóle mięśni i stawów,
  • bóle przy cieśni nadgarstka,
  • bóle w zespole „łokcia tenisisty„,
  • bóle naczyniowe (szczególnie w zespole Burgera),
  • nerwobóle,
  • zapalenie ścięgien.

 

Przeciwwskazania do stosowania prądu TENS

Jakie są przeciwwskazania stosowania prądu TENS – sprawdź

  • nowotwór,
  • choroby serca,
  • epilepsja,
  • rozrusznik serca,
  • zaburzenia czucia,
  • obecność metalowych elementów w tkankach w miejscu objętym zabiegiem,
  • nieustabilizowane choroby układu krążenia,
  • utrudniony kontakt z pacjentem,
  • ciąża,
  • padaczka,
  • świeże rany czy stany zapalne skóry,
  • odmrożenia bądź poparzenia,

 

Stosowanie prądów TENS nie wywołuje żadnych skutków ubocznych, można jednak zaobserwować uodpornienie organizmu na działanie bodźców.

 

 

 – EMS

Elektryczna stymulacja mięśni (Electrical Muscle Stimulation – EMS) jest jedną z powszechnie stosowanych w fizjoterapii metod terapii uszkodzeń mięśniowych. Wykorzystywana jest głównie w celu odzyskania przez mięśnie sprawności po wszelakiego rodzaju kontuzjach czy chorobach.

Elektrostymulacja EMS oddziałuje biologiczne poprzez:

  • uwalnianie szkodliwych produktów przemiany materii,
  • udrażnianie naczyń limfatycznych (poprzez skurcz mięśni),
  • pobudzenie wymiany metabolicznej,
  • wzrost aktywności biologicznej komórek,
  • redukcję stwardnień w tkance podskórnej,
  • poprawę krążenia.

Jakie korzyści niesie za sobą stosowanie elektrostymulacji?

Elektrostymulacja mięśni jest wskazana w celu:

  • zmniejszenia napięcia mięśniowego.
  • zapobiegania lub opóźniania zaników mięśniowych,
  • zwiększenia lokalnego krążenia krwi,
  • zapobiegania zakrzepicy żylnej (natychmiastowa stymulacja pooperacyjna mięśni łydki),
  • utrzymania lub zwiększenia zakresu ruchomości.
  • w ćwiczeniach mięśni Kegla, np. w terapii nietrzymania moczu

Na czym polega stymulacja mięśni ?

Podczas zabiegu elektrostymulacji celem jest wymuszenie pracy mięśni. W jaki sposób się to dzieje?

Urządzenie do EMS wykorzystuje impulsy elektryczne, które stymulują nerwy w leczonym obszarze. Do zabiegu stosuje się płaskie elektrody silikonowo – węglowe. Poprawne ułożenie elektrod tworzy obwód zamknięty przez który przepływa prąd.

Podczas impulsu dochodzi do pobudzenia jednocześnie wszystkich włókien nerwowych. Odmiennie jest w przypadku skurczu naturalnego mięśnia, kiedy nie wszystkie włókna są aktywne. Elektrostymulacja dąży do tego, aby skurcz wywołany przy pomocy aparatu był podobny do naturalnego, czyli skurczu tężcowego.

Aby uzyskać oczekiwany efekt terapeutyczny ważne jest zastosowanie odpowiedniej częstotliwości, natężenia oraz przebiegu impulsu.

Jednym z istotnych parametrów jest częstotliwość pobudzania mięśnia. Jej proporcjonalne zwiększanie powoduje silniejsze skurcze.

- ULTRADŹWIĘKI

Ultradźwięki wywołują tzw. mikromasaż tkanek na poziomie cząsteczkowym. Dzięki temu zmniejsza się napięcie mięśni. Ponadto ultradźwięki zwiększają temperaturę tkanek – tzw. efekt termiczny. Różne tkanki wykazują różnie nasilony efekt termiczny. Do największego wzrostu temperatury dochodzi
w strukturach, które pochłaniają najwięcej energii, czyli np. w kościach, natomiast tkanki o małej zawartości wody i tkanka tłuszczowa reagują mniejszym wzrostem temperatury. Dzięki temu, że skóra, tkanka tłuszczowa i mięśnie pochłaniają małą ilość energii, ultradźwięki mogą wnikać bardzo głęboko. Z tego względu stosuje się je głównie w dolegliwościach stawów i kręgosłupa.

Ultradźwięki działają przeciwzapalnie, przyspieszają gojenie się tkanek, poprawiają odżywienie i dotlenienie tkanek. Wpływają też na zwiększenie produkcji kolagenu, dzięki czemu zmniejszają widoczność blizn i odmładzają skórę.

 

 - FALA UDERZENIOWA

Fala uderzeniowa to jedna z nowoczesnych metod fizykoterapii. Zakres zastosowania fali uderzeniowej obejmuje leczenie schorzeń dotyczących głównie ścięgien, więzadeł oraz ich przyczepów do kości.
Skutecznie leczone są ostrogi piętowe (zapalenie rozcięgna podeszwowego), łokieć tenisisty czy kolano skoczka.

 

Fala uderzeniowa niweluje długotrwały ból, którego nie udało się złagodzić innymi metodami rehabilitacji. Świadomość wysokiej skuteczności fali uderzeniowej wciąż rośnie – zabiegi falą uderzeniową są coraz częściej zalecane przez ortopedów oraz  doświadczonych podologów. Ostroga piętowa jest schorzeniem, które bardzo dobrze poddaje się terapii falą uderzeniową.

 

Fala uderzeniowa jest wykorzystywana do łagodzenia bólu związanego z funkcjonowaniem układu ruchu.

Fala uderzeniowa jest emitowana pod ciśnieniem w specjalnym aparacie, a do ciała pacjenta dociera w postaci impulsów przez specjalną głowicę. Dzięki niej fala uderzeniowa trafia dokładnie w miejsce bólu.
Wysoka skuteczność fali uderzeniowej wynika z przyczynowego charakteru jej działania. Specjalna głowica urządzenia wprowadza do tkanek fale radialne, które rozbijają złogi łącznotkankowe i stymulują przebudowę rozcięgna.

 

WSKAZANIA do leczenia falą uderzeniową:
  • przewlekłe entezopatie.
  • bóle pięty (zapalenie powięzi podeszwowej stopy)
  • ostroga piętowa.
  • schorzenia ścięgna Achillesa.
  • zapalenie kaletki ścięgna Achillesa.
  • bóle ścięgien rzepki (kolano skoczka)
  • kolano skoczka, zapalenie kaletek okołorzepkowych kolana.
  • kolano biegacza.

 PRZECIWSKAZANIA do leczenia falą uderzeniową:

  • niedawny zawał serca (w okresie około 3 miesięcy od jego wystąpienia),
  • nowotwór,
  • ostre stany zapalne i pourazowe,
  • ciąża,
  • zakrzepica,
  • osteoporoza w zaawansowanym stadium rozwoju,
  • hemofilia.